Paul Graham estas unu el la plej interesaj homoj anoj de la nuna teĥnologia mondo. Liaj artikoloj estas kaj precizaj, kaj didaktikaj kaj lia malvarmeco surprizus iujn, sed ĉi tia malvarmeco estas necesa por objektive kompreni kiel funkcias la mondo. Mi ĉiam riproĉas al konservativuloj (dekstruloj kaj maldekstruloj) ke ili tro ofte analizas la mondon tra tiaj okulvitroj, kiuj nur montras la mondon kiel ili volus ke ĝi estus, miksante realon kaj deziron [1]. Kontraŭe, la persono kiu kreas novaĵojn unue analizas la realon kaj, poste, kiam li vere komprenas lian meĥanismojn, agas. Por komenci grandan projekton, oni ne povas cedi al la romantikismo. Graham tion ne faras.

En sia plej nova artikolo, Graham demandas al si kial teĥnologiaj ekentreprenoj (startups) kutime naskiĝas en Usono, kaj ne en aliaj landoj, kaj kiel oni povus krei la necesaj kondiĉoj por la kreado de ekentreprenojn en aliaj landoj. En tiu artikolo, kiun al vi mi rekomendas kune kun la antaŭa, Graham tion asertas:

The EU was designed partly to simulate a single, large domestic market. The problem is that the inhabitants still speak many different languages. So a software startup in Sweden is still at a disadvantage relative to one in the US, because they have to deal with internationalization from the beginning. It’s significant that the most famous recent startup in Europe, Skype, worked on a problem that was intrinsically international.

However, for better or worse it looks as if Europe will in a few decades speak a single language. When I was a student in Italy in 1990, few Italians spoke English. Now all educated people seem to be expected to– and Europeans do not like to seem uneducated. This is presumably a taboo subject, but if present trends continue, French and German will eventually go the way of Irish and Luxembourgish: they’ll be spoken in homes and by eccentric nationalists.

Tio gravas. Li asertas ke nia nuna ekonomia malfruo estas sekvo de multilingveco en Eŭropo, kaj li ankaŭ asertas ke ĉiuj lingvoj krom la angla mortiĝos, kaj nur estos parolataj hejme “de malmultaj ekcentrikaj naciistoj”.

Mi ne scias kiel pri tio vi pensas, sed mi ne volus ke iam tio okazus. Oni devus labori por krei malsama situacio al la priskribita por Graham, tiu devus esti bona por nia ekonomio kaj niaj ekentreprenoj sed ankaŭ por niaj lingvoj. Mi pensas ke se europaj ekentreprenoj povus disdoni la unuajn versiojn de siaj programoj en esperanto[2], kiu estas simpla kaj neŭtrala lingvo, oni havus pli bonan kaj pli esperan situacion. Ĉu oni atendos ke la kastilia, la franca, la germana kaj la kataluna estos paralotaj nur de malmultaj ekcentrikaj naciistoj? Ne forgesu, la procezo jam komencis!

[1] Ekzemple, kelkaj eŭropaj politikistoj, gvidataj de Francio, volas krei eŭropan Guglon por antaŭgardi eŭropan kulturon. Tiu estas la kutima konservativa revo. Teĥnologio ne tiel funkcias, registaron ne povas krei prosperan ekentreprenoj, tion devas fari junaj teĥnologistoj, la estraro devas helpi kreante la necesajn kondiĉojn por ke tio okazu.

[3] Tio similas al tio kion Maria Sandelin skribis ne antaŭlonge (jes, mi multe ŝin citas, sed ŝia blogo estas bonega) ŝi proponis traduki malkonatajn verkaĵojn skribitaj de malkonataj verkistoj anstataŭ traduki klasikajn. Ŝi asertis: “La plej sencoplenaj tradukoj laŭ mi estus tiuj de novaj, ankoraŭ malmulte konataj kaj tradukitaj verkoj. Tiel Esperanto povus roli kiel vera literatura ponto”.

Arxivat a Uncategorized |
Comentaris en altres blocs: Google Blog Search, Technorati